از: زهرمار

دوست ندارم طبق عادت مرسوم در اين مواقع داد و بيداد يا تظلم كنم يا با نوشتن يك دل نوشته نوستالژيك و اشكي ازدر وديوار و ميز و صندلي و استكان و نعلبكي دفترسوره بنويسم

 فكر مي كنم سوره كاري را كه بايد مي كرد، انجام داده،

 چرا؟

 چون حالا ديگرمسئول كتابخانه كوچك مسجد روستايي دورافتاده در لردگان چهارمحال و بختياري را جزيي از جبهه فرهنگي انقلاب مي دانيم، همانطور كه عليرضا كمري و رضا اميرخاني و ابراهيم فياض را و محمد دبوق لبناني را

 چون حالا كم كم مي فهميم شعرهاي معلم و قزوه و مودب مي تواند در عالم واقعيت به عمل نزديك شود

 و ازهمه مهم تر چون حالا ما همديگر را پيدا كرديم.

 اين باري بود كه سوره از زمين برداشت و حالا در راه رسيدن به مقصد است.

 تا ببينيم در سوره هاي چاپ شدني بعد كسي هست كه ربط فكه را با بشاگرد پيدا كند.

  كسي هست كه كوچه پس كوچه هاي چهارراه ولي عصرتهران را كه به ضاحيه بيروت ميرسد بلد باشد؟

 اگر باشد خوشحال مي شويم. تازه كمكش هم مي كنيم...